Unia Europejska już obecnie jest potęgą nie tylko gospodarczą, ale także terytorialną i ludnościową, i dlatego nazywana jest przez inne państwa „Europejską Twierdzą’. Państwa te obawiają się, ze UE, chroniąc własny rynek, będzie go izolować przed konkurencyjnymi wyrobami powstałymi poza Unią. Te obawy nie są bezpodstawne, bo w podobny sposób Unia chroni rynek rolny dotując produkcję i eksport produktów rolnych.

Państwa nie będące członkami Unii obawiają się wielkości UE, która skupiając 15 państw zajmuje 3, 2 miliony km./kw. i liczy 375 milionów obywateli. Na UE przypada 23 proc. Światowej produkcji przemysłowej, 20 % światowego eksportu oraz 34% rezerw walutowych świata.

Po planowanym poszerzeniu Unii o Polskę oraz Cypr, Czechy, Estonię, Litwę, Łotwę, Maltę, Słowację, Słowenię i Węgry – Unia zajmie 4, 2 mln km. Kw, a liczba jej obywateli wzrośnie do 450 milionów.

Dzięki wielkości gospodarczej, ludnościowej i terytorialnej Unia ma mocną pozycję w rozmowach ze Stanami Zjednoczonymi, Rosją, Chinami czy ponadnarodowymi korporacjami. Jednym z wielu przykładów korzyści wynikających z wielkości unijnego rynku jest to, ze w większości państw UE wprowadzono zakaz sprzedaży żywności genetycznie modyfikowanej lub konieczność specjalnego jej oznakowania.

UE realizuje unijne programy, na które nie byłoby stać oddzielnie nawet najbogatszych państw członkowskich. Dotyczy to na przykład wielkich programów stworzenia europejskiej sieci wymiany informacji czy programu połączenia wszystkich stolic państw Unii siecią szybkiej kolei. Realizacja tych programów to nie tylko wielkie korzyści materialne w przyszłości, ale również stosunkowo szybkie stworzenie kilkuset tysięcy nowych miejsc pracy.

Unia uczestniczy finansowo, także w krajach kandydujących, w projektach dotyczących ochrony naturalnego środowiska. Oczywiście Unia robi to przede wszystkim we własnym interesie, bo chce mieć czyste powietrze, czystą wodę, zdrową żywność oraz sprzyjające środowisku technologie. Ale „przy okazji” działa na korzyść państw kandydujących do Unii, całej europy, a w konsekwencji i świata.

Dzięki temu będziemy rzadziej chorować na nowotwory, alergie, choroby układu nerwowego czy uszkodzenia płodu. W 2010 roku na raka płuc umrze w Polsce od 15.000 do 34.000 osób mniej niż umiera dziś.

Do polskich rzek i jezior, z których pobieramy wodę pitną dla miast, a w rezultacie do lokalnych zasobów wodnych i do Bałtyku, przedostanie się o 70% mniej azotanów i fosforanów.

Ponieważ nasze opóźnienia w ochronie środowiska są spore, nadrobimy je dopiero w 2016 roku. Pocieszające jest jednak to, że w inwestycjach w ochronę środowiska w Polsce, wymagających nakładów w wysokości 30. 5 mld euro (ok. 112 miliardów złotych) finansowo uczestniczyć będzie Unia, oraz to że do ich realizacji trzeba będzie stworzyć ok. 300.000 nowych miejsc pracy.

UE finansuje badania naukowe, od których zależy pozycja UE w świecie i jej przyszłość. Badania te dotyczą m.in. praktycznie niewyczerpalnego paliwa XXI wieku, jakim zdaniem naukowców będą kontrolowane reakcje termojądrowe.