Europejski Fundusz Społeczny w Polsce

Od kilku lat sytuacja na polskim rynku pracy pogarsza się. W 2002 było najmniej zatrudnionych od 1989 roku. Ciągły wzrost bezrobocia prowadzi do powstania i utrwalania się negatywnych cech i mechanizmów w strukturze bezrobocia. SA to m.in. wysoki odsetek kobiet i ludzi młodych pozostających bez pracy od początku wejścia w życie dorosłe, niski poziom kwalifikacji bezrobotnych oraz długotrwałe pozostawanie bez pracy. Wszystko to prowadzi do wzrostu liczby osób zagrożonych marginalizacją, czyli wykluczeniem z życia społecznego. Równocześnie jakość edukacji i szkoleń mierzona międzynarodowymi wskaźnikami jest dużo poniżej średniej UE w tej dziedzinie. Wynika to z nierównego dostępu do edukacji, niskiej liczby osób dorosłych kontynuujących kształcenie po opuszczeniu systemu szkolnego oraz z niechęci wielu ludzi do ponoszenia umiejętności.

Europejski Fundusz społeczny może przyczynić się do rozwiązywania w Polsce problemów rozwojowych, gospodarczych i społecznych, zwłaszcza w sytuacji:

• Spadku zatrudnienia
• Wzrostu bezrobocia
• Ciągle trwających procesów przemian i restrukturyzacji
• Rosnącej konkurencji

Możliwości jakie płyną z korzystania z tego Funduszu będą motorem pobudzającym do działania wszystkie podmioty gospodarcze w kraju. Oprócz konkretnej pomocy EFS będzie więc wyzwaniem dla wszystkich instytucji biorących udział w realizacji jego programów.

Sektorowy Program Operacyjny „Rozój Zasobów Ludzkich”

Zgodnie z Zasadą Programowania sposób wykorzystania środków finansowych z funduszy strukturalnych zawarty jest w Narodowym Planie Rozwoju. W ramach Narodowego Planu Rozwoju 2004 – 2006 Polska opracowała siedem programów operacyjnych:

• Pięć programów sektorowych, za których programowanie i wdrażanie odpowiedzialny jest rząd
• Jeden program regionalny, obejmujący wszystkie województwa
• Jeden program pomocy technicznej, który będzie realizowany na szczeblu centralnym przez instytucje nadzorujące działanie Funduszy Strukturalnych.

Sektorowy Program Operacyjny „Rozwój zasobów Ludzkich” to jeden z pięciu programów sektorowych, za którego przygotowanie i realizację odpowiedzialne jest Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki społecznej. Program „Rozwój Zasobów Ludzkich” jest finansowany ze środków krajowych i środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

W latach 2004 – 2006 UE przeznacza z EFS na realizację Programu „Rozwój zasobów Ludzkich” prawie 1 miliard 800 milionów Euro, z czego 485 milionów Euro pochodzi z polskiego budżetu.

Projekt Programu” Rozwój zasobów Ludzkich: został opracowany przez specjalnie powołaną Grupę Roboczą, w skład której weszli przedstawiciele Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu, Biura Pełnomocnika Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn, Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz wojewódzkich urzędów pracy.

Koordynacją przygotowań wdrożenia Programu „Rozwój Zasobów Ludzkich” zajmuje się Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej.

Instytucjami pośredniczącymi zajmującymi się realizacją Programu „Rozwój zasobów Ludzkich” są : Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu.

Do podstawowych zadań tych instytucji należą:

• Ogólna koordynacja i monitorowanie realizacji założeń Programu „Rozwój zasobów Ludzkich”
• Przygotowywanie raportów z realizacji Programu „Rozwój zasobów Ludzkich”
• Opracowywanie dokumentów programowych (np. programu operacyjnego)
• Ocena postępów realizacji Programu „ Rozwoju Zasobów Ludzkich”
• Opracowanie dokumentów programowych
• Ocena postępów  realizacji Programu „Rozwój zasobów Ludzkich”
• Opracowywanie i przekazywanie Ministerstwu Finansów wniosków o środki finansowe
• Zawieranie umów