Polak w UE

Wyjeżdżający turystycznie i na krotki pobyt w krajach UE

Każdy Polak, który w kraju uzyskuje pomoc medyczną z racji objęcia ubezpieczeniem w Narodowym Funduszu Zdrowia, jest od 1 maja 2004 roku objęty opieką medyczną w razie wypadku i nagłego zachorowania w każdym z krajów należących do UE. Prawo to poświadcza specjalny dokument, wydawany przez oddziały NIZ. Właściwie dla wyjeżdżających ze względu na ich miejsce zamieszkania – formularz E 111.

Dokument ten Twój oddział NIZ. Wystawi Ci na Twój wniosek przesłany pocztą, faxem lub

e – mailem albo złożony bezpośrednio w oddziale. W przypadku mieszkańców Wielkopolski wniosek ten możesz przesłać:

• Pocztą do Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NIZ. W Poznaniu lub do właściwej terytorialnie delegatury (w Kaliszu, Koninie, Lesznie lub Pile)
• Pod numer faxu (61) 850 60 68

lub złożyć osobiście w WOW NIZ. Na ul. Piekary 14/15 (VII piętro), ul. Grunwaldzkiej 158 (parter) w Poznaniu albo właściwej delegaturze. Wniosek można wypełnić na stronie www.nfz-poznan.pl , a następnie przesłać WOW NIZ. Wydruk z własnoręcznym podpisem – przyspieszy to procedurę. Do wniosku należy dołączyć potwierdzenie objęcia ubezpieczeniem. Fundusz wystawi Tobie formularz E 111, w którym poświadczy prawo Twoje i wyjeżdżających z Tobą bliskich – o ile są oni objęci Twoim ubezpieczeniem – do korzystania z opieki medycznej w razie wypadku lub nagłego zachorowania. W razie konieczności, po przedstawieniu formularza, traktowany będziesz jak każdy pacjent w kraju, w którym przebywasz – zgodnie z obowiązującymi w nim przepisami i normami.

Co to oznacza?

W razie nagłego zachorowania możesz zwrócić się o pomoc do placówki zdrowotnej, która będzie Ci jej mogła udzielić w ramach Twojego ubezpieczenia. W niektórych państwach – Austrii, Belgii, Francji, Luksemburgu – są to wszystkie palcówki medyczne i wszyscy lekarze. W innych np. – Niemczech, Włoszech, Grecji, Hiszpanii, Holandii – tylko te, które mają podpisane umowy z krajowym ubezpieczycielem.

Są jednak i takie państwa, w których każdy – także jego ubezpieczony obywatel – płaci za pomoc medyczną, a dopiero po jej uzyskaniu występuje o zwrot poniesionych kosztów. Państwa te to: Belgia, Francja i Luksemburg. Przebywając w którymś z nich możesz skorzystać z pomocy każdego z lekarzy, każdej z placówek, musisz jednak zapłacić za udzielone świadczenie według lokalnych stawek. Zwrot poniesionych kosztów otrzymasz po powrocie do kraju, na swój wniosek, z Narodowego Funduszu Zdrowia.

Zasada obowiązywania lokalnych przepisów dotyczących opieki zdrowotnej oznacza również, że w ramach ubezpieczenia będziesz miał zagwarantowany dostęp do tych świadczeń (porad, badań, zabiegów0, które dany kraj gwarantuje swoim ubezpieczonym. Ten „koszyk świadczeń” różni się pomiędzy krajami UE; w większości z nich zawiera na przykład bardzo ograniczony katalog świadczeń stomatologicznych (lub nie zawiera ich w ogóle).

Musisz jednak pamiętać, ze w trakcie krótkiego pobytu w którymś z państw UE – turystycznego, służbowego czy prywatnego – masz prawo do opieki lekarskiej w razie wypadku lub nagłego zachorowania. Do świadczeń tych należy też np. dializoterapia i tlenoterapia, niemniej ze względu na terminy oczekiwania na te dwa ostatnie świadczenia w niektórych krajach wymagane jest wcześniejsze umówienie się co do terminu i miejsca. Zadaniem lekarzy w kraju pobytu będzie udzielenie Ci takiej pomocy, byś nie musiał natychmiast wracać do kraju z powodu stanu zdrowia. Prawo to nie obejmuje leczenia i zabiegów planowych.

Takie samo prawo do pomocy medycznej mają wyjeżdżający z Tobą bliscy, którzy w Polsce korzystają z Twojego ubezpieczenia (dzieci do lat 18 lub, jeśli studiują, do końca studiów – nie dłużej niż do 26 roku życia, współmałżonek nie objęty ubezpieczeniem z tytułu zatrudnienia lub ubezpieczeniem dobrowalonym, także rodzice i dziadkowie pzostający na utrzymaniu ubezpieczonych).

Kraje, w których korzystasz z ubezpieczenia w NFZ

– należące do UE – Austria, Belgia, Cypr, Czechy, dania, Estonia, Finlandia, Francja i jej terytoria zależne (Gwadelupa, Martynika, Reunion, ST. Pierre-et-Miguelon, Gujana Francuska), Grecja, Hiszpania (wraz z Majorką i Wyspami Kanaryjskimi), Holandia, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, RFN (Niemcy), Portugalia ( a także Azory i Madera), Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry, Wielka Brytania (z Gibraltarem), Włochy

– państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego: Islandia, Lichtenstein i Norwegia.

– Szwajcaria